6 ژوئیه 2023- در مقاله اخیراً منتشر شده در مجله سرطان بریتانیا، محققان رابطه بین دیابت و دو نوع اصلی آن، یعنی دیابت نوع 1 (T1D) و نوع 2 (T2D) را با خطر ابتلا به سرطان سینه ارزیابی کردند.

پیش زمینه

دیابت، یک اپیدمی جهانی است که عمدتاً زنان را تحت تأثیر قرار می دهد و دیابت نوع 2 شایع ترین نوع آن است که با کاهش حساسیت به انسولین و کاهش ترشح انسولین مشخص می شود.

برعکس، دیابت نوع 1 با مرگ سلول های بتا( ترشح کننده انسولین در لوزالمعده) به دلیل حمله ی خودایمنی مشخص می شود که منجر به تولید ناکافی انسولین می شود.

ناهنجاری های متابولیکی مرتبط با دیابت، پیش سازهای هورمونی و درمان ها ممکن است بر شانس ابتلا به سرطان سینه، شایع ترین سرطان در میان زنان تأثیر بگذارد. هایپرانسولینمی و مقاومت به انسولین در در دیابت نوع 1 کمتر شایع است، اگرچه دلایل این ارتباط نامشخص است.

تحقیقات قبلی یا صرفاً بر بیماران دیابت نوع 2 متمرکز بود یا بین انواع دیابت تمایز قائل نشد، که منجر به داده‌های جمعیتی متنوعی شد که عوامل مخدوش کننده را در نظر نگرفتند.

در مورد این مطالعه

محققان در این مطالعه ی آینده‌نگر و در مقیاس بزرگ مبتنی بر جمعیت، بررسی کردند که آیا افراد مبتلا به دیابت نوع 1 یا 2 در معرض افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه هستند یا خیر.

این مطالعه شامل زنانی از گروه بیوبانک بریتانیا بود که سن آنها در زمان ثبت نام از سال 2006 تا 2010 بین 40 تا 69 سال بود. مدل‌سازی مخاطرات متناسب کاکس چند متغیره برای تعیین نسبت‌های خطر تعدیل‌شده (aHRs) یا ارتباط دیابت و انواع آن، دیابت نوع 1 و2، با سرطان پستان جدید انجام شد.

متغیرهای کمکی برای سن، نژاد، فعالیت بدنی، شاخص توده بدنی (BMI)، عادات سیگار کشیدن و شاخص محرومیت تاونسند (TDI) تنظیم شدند.

محققان 229255 مرد، 1262 فرد که بدخیمی خود را بدون سوابق ثبت شده ی مرتبط اعلام کردند، یا کسانی که تومورهایی با رفتار ناشناخته یا نامشخص داشتند، 15348 نفر که سابقه سرطان داشتند یا بدخیمی داشته اما تاریخ تشخیص بدخیمی آنها مشخص نبود و 6469 نفر که قبل از شروع مطالعه تحت ماستکتومی قرار گرفته بودند یا اطلاعات تاریخ عمل آنها در دسترس نبود را از این مطالعه حذف نمودند.

در نتیجه حجم نمونه به 250312 زن رسید. بر اساس نسخه دهم کدهای طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها(ICD-10)، یا داده‌های مستند شده از مصاحبه‌های پایه و پرسش‌نامه‌های معتبر، شناسایی دیابت جدید و دیابت شایع مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

موارد شایع دیابت شامل کسانی بود که بیماری دیابت آنها قبل از شروع مطالعه تشخیص داده شده بود، در حالی که موارد دیابت اتفاقی شامل افرادی بود که در پیگیری تشخیص داده شدند.

سابقه ی مصرف داروهای ضد دیابت در بین بیماران مبتلا به دیابت نوع 2که توسط خود بیماران ثبت شده بود، مورد تجزیه و تحلیل ثانویه قرار گرفت. نتیجه ی اولیه ی مطالعه، اولین تشخیص سرطان پستان بود و موارد ابتلا از طریق داده های مرتبط با ثبت سرطان در سراسر کشور شناسایی شد.

نمونه های خون شرکت کنندگان برای ارزیابی سطوح تستوسترون، فاکتور رشد شبه انسولین 1(IGF-1)، گلوبولین متصل به هورمون جنسی (SHBG)، پروتئین واکنشی سی (CRP) و هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) گرفته شد.

اطلاعات پیگیری تا 30 ژوئن 2018، 31 ژانویه 2019 و 30 ژوئن 2020 به ترتیب برای اسکاتلند، ولز و انگلیس به دست آمد که نشان دهنده زمان تشخیص نهایی سرطان پستان است.

نتایج

در این مطالعه ،575 بیمار مبتلا به دیابت نوع 1، 7891بیمار مبتلا به دیابت نوع 2، 6821 مورد ابتلای زنان به دیابت نوع 2 طی متوسط 11 سال پیگیری و 235025 زن که در طول دوره مطالعه به دیابت مبتلا نشدند، حضور داشتند و مورد بررسی قرار گرفتند.

در مجموع، 8182 مورد سرطان پستان در دوره ی پیگیری تشخیص داده شد که 7745 مورد در بین زنان غیر دیابتی و 383 مورد در میان افراد دیابتی بود. خطر سرطان سینه در طول پنج سال اولیه پس از تشخیص دیابت نوع 2 ، بالاترین میزان بود(aHR: 3.9).

با گذشت زمان، بیش از پنج سال از تشخیص دیابت نوع 2، خطر ابتلا به سرطان سینه کاهش مداومی را نشان داد. رابطه بین دیابت نوع 2 و خطر بدخیمی پستان پس از 10.0 سال از تشخیصT2D معکوس شد(aHR: 0.7). محققان یک ارتباط معکوس قوی را در بین افرادی که تشخیص دیابت نوع 2 را بیش از 15 سال قبل از تشخیص بدخیمی پستان دریافت کرده بودند، یافتند(aHR: 0.4).

در مقایسه با افراد غیر دیابتی، زنان مبتلا به دیابت، به احتمال بیشتر غیرسفیدپوست بودند،TDI  بالاتری داشتند و سابقه استفاده از داروهای ضد بارداری خوراکی را نداشتند.

بیماران مبتلا به دیابت نوع 1، احتمال کمتری برای انجام ماموگرافی، بچه دار شدن و یائسگی در شروع مطالعه داشتند. بیمارانT1D بالاترین سطوح HbA1c و SHBG را نشان دادند، در حالی که بیمارانT2D ، دارای SHBG پایین و سطوح CRP بالا بودند.

به طور کلی، بین دیابت و خطر ابتلا به سرطان پستان رابطه معنی داری وجود نداشت(aHR:1.0).با طبقه بندی بر اساس نوع دیابت، بیمارانT1D نسبت به افراد غیر دیابتی خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان سینه داشتند(aHR:1.5).

دیابت نوع 2، با خطر کلی سرطان سینه ارتباطی نداشت (aHR:1.0)، با این حال، افزایش قابل توجهی در خطر ابتلا به سرطان در یک دوره کوتاه پس از تشخیص دیابت نوع 2مشاهده شد.

دیابت نوع 1،با افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه در زنان 60 ساله و بالاتر (نسبت خطر تعدیل شده 2.4)، کسانی که تحت ماموگرافی  قرار گرفته بودند(aHR:1.6)، کسانی که از داروهای جایگزین هورمون درمانی استفاده می کردند(aHR:3.0) ، زنان یائسه (aHR:1.7)، و کسانی که بچه داشتند (aHR:1.7) مرتبط بود.

آنالیزهای حساسیت، که فقط با تجزیه و تحلیل موارد دیابت تازه شروع شده، بازتعریف هر دو نوع دیابت، و حذف موارد سرطان سینه که در 12 ماه پس از شناسایی دیابت و تعاملات دیابت با BMI انجام شدند، یافته‌های مشابهی را ارائه دادند.

نتیجه

به طور کلی، یافته های این مطالعه هیچ ارتباطی بین دیابت و خطر ابتلا به سرطان سینه را نشان نداد. با این حال، مدت کوتاهی پس از تشخیص دیابت نوع 2، افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه مشاهده شد.

علاوه بر این، یافته ها نشان داد که بیماران مبتلا به دیابت نوع 1، ممکن است در معرض افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه باشند.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20230706/Is-there-an-association-between-diabetes-and-breast-cancer-risk.aspx